Studybot answer

Question asked by: student mam - 2 years ago

Maak een SWOT-analyse over Bijlagen examen godsdienst jaar 5 Naam: Klas: Nr: BIJLAGE 1 - Heidi brak met haar neonaziverleden: "Dat ik zo'n meeloper was, vind ik nog altijd verschrikkelijk" In haar boek Een Duits meisje doet Heidi Benneckenstein (26) verslag van haar eerste achttien levensjaren, die ze doorbracht tussen neonazis. "Ik was als kind een slachtoffer, maar op een gegeven moment werd ik ook een dader. Als meisje van 13 slenterde Heidi Benneckenstein met haar klasgenoten door het Duitse concentratiekamp Dachau, omgebouwd tot museum. Ze verveelde zich. Ik weet nog hoe het voelde, dat ik niets geloofde van wat mijn leraar stond te vertellen over Joden en andere slachtoffers van de nazis. Echt, het deed me helemaal niks. Hoe kon het ook anders? Ik was van kleins af aan omringd geweest door mensen die me vertelden dat de Holocaust een leugen is. Dat idee zat in me als een soort muur waarop alle andersoortige informatie afketste. Op de avond voor de excursie had haar vader een briefje gemaakt met daarop een paar kritische vragen die zijn dochter in het concentratiekamp kon stellen. Waarom zat er op de verbrandingsoven voor lijken een bordje waarop stond dat die oven achteraf op deze plek was opgebouwd, voor educatieve doeleinden? Bij het woordje achteraf had hij haar indringend aangekeken. Heidi Benneckenstein, kleuterleidster en moeder van een zoontje van anderhalf, is hier op zn minst een beetje beroemd. Niet door haar huidige leven, maar vanwege het vorige. De eerste achttien jaar van haar leven bracht ze door in een nazimilieu. Haar vader was een overtuigd Bijlagenbundel examen godsdienst 5 DECEMBER 2024 - M. Jansen - 1 nationaalsocialist, bewonderaar van Hitler en Holocaust-ontkenner. Zijn geestverwanten zijn geen neonazi's zoals je ze meestal op televisie ziet, geen onbehouwen types met kale hoofden. Het zijn ambtenaren en academici, en ook biologische boeren op gezondheidssandalen, een groep van een paar duizend mensen verspreid over Duitsland. Ze beschouwen zichzelf als een geheime elite, als schatbewaarders van het nationaalsocialistische gedachtegoed. Het zijn mensen die niet over Polen spreken, maar over Oost-Pruisen, die knoflook verfoeien omdat zon orintaalse specerij niets te zoeken heeft in de Duitse keuken. Ze dromen van een nieuwe nationaalsocialistische staat, het Vierde Rijk. Hun kinderen moeten worden getraind om in die staat leidinggevende functies te kunnen bekleden. Benneckenstein schreef een boek over deze wereld en over hoe ze er, samen met haar vriend, uiteindelijk uit losbreekt. Ein Deutsches Mdchen, het portret van de auteur groot op de cover, stond maandenlang op de Duitse bestsellerlijsten. De Nederlandse vertaling, met de ondertitel Afscheid van een extreemrechtse jeugd, is zojuist verschenen. Jullie leefden in een parallelle wereld, schrijf je. Wat waren de belangrijkste normen in die wereld? Het waren de normen en waarden uit de nazitijd: discipline, onvoorwaardelijke trouw en zelfopoffering voor de gemeenschap. Hoe bracht je vader die normen en waarden over? Hij commandeerde ons, maakte van alles een competitie tussen mij en mijn zussen: wie het beste kon tafeldekken, wie het snelst de trap op liep, echt lles. Een keer, op een feest van de brandweer, konden kinderen meedoen aan een wedstrijd kussens opstapelen. Mijn vader zei: wie van jullie de hoogste stapel maakt, krijgt ijs. Hoe meer kussens, hoe meer bolletjes. Mijn oudste zus heeft toen alle kussens opgestapeld die er op het terrein te vinden waren. Ze kreeg 12 bolletjes ijs, die ze in haar eentje opat. Dat werd niet gedeeld? De winnaar werd beloond, de verliezers moesten zich schamen. ... Bijlagenbundel examen godsdienst 5 DECEMBER 2024 - M. Jansen - 2 Heidi Benneckenstein werd in 1992 geboren als Heidrun Redecker, in een dorp vlak bij Mnchen. Ze was de derde in een gezin met vier dochters, allemaal meisjes met blonde vlechten en gekleed in knielange bloemetjesjurken met stijve witte kraagjes een beetje ouderwets, net als hun Germaanse voornamen, maar niet iets waarvan mensen met hun ogen knipperden in de jaren 1990 op het conservatieve Beierse platteland. Voor dorpsgenoten leken ze een gewoon gezin: haar vader was ambtenaar bij de douane en in zijn vrije tijd actief in het verenigingsleven; een joviale man die een glas bier dronk en daarbij een eind weg oreerde. Van zijn politieke overtuiging wisten de meeste dorpsgenoten niets. Hoe ging het bij jullie aan de tafel? Wij kinderen mochten alleen iets zeggen als we toestemming hadden. Mijn moeder zei sowieso niet veel. Meestal was mijn vader aan het woord of voerde hij twistgesprekken met mijn oudste zus, die al op het gymnasium zat, over politiek en geschiedenis. Dat ging dan over de onderdrukking van de Amerikanen of over de Joodse samenzwering. Snapte je daar iets van? Nee, maar het maakte me wel bang. Waarvoor? Oorlog. Mijn vader had het vaak over een oorlog die elk moment kon uitbreken, dat er vijandelijke vliegtuigen kwamen overvliegen om bommen op ons te gooien. Je schrijft dat jij van de vier kinderen door je vader tot zondebok werd gemaakt. Waarom? Ik was te zacht. Mijn zussen waren harder. Dat zei mijn vader niet, maar zijn moeder, mijn oma. Ze vond dat ik te veel zelfmedelijden had. Ik was ook softer, minder aangepast. En ik haalde slechte cijfers op school. Ik was gespannen, altijd ongelukkig. Had je vader zijn politieke ideen van zijn moeder? Waar hij ze precies vandaan had, is lastig na te gaan maar dat speelde zeker een rol. Zijn moeder had het wel altijd over de Hitlerjeugd en dat ze toen zo gelukkig was geweest. Haar eigen moeder was eigenlijk geen nazi, zegt Benneckenstein. Ze kwam uit een kleinburgerlijk milieu, traditioneel opgevoed, had nooit Bijlagenbundel examen godsdienst 5 DECEMBER 2024 - M. Jansen - 3 geleerd voor zichzelf op te komen. Ze was niet tegen mijn vader opgewassen. Ze beschermde ons niet tegen hem, dat kon ze niet. Was je nooit gelukkig als kind? Jawel, op vakantie. We gingen elk jaar naar Hongarije, naar het Balatonmeer. Daar liet mijn vader zijn autoritaire houding een beetje varen. En sowieso zagen we hem weinig, want we speelden de hele dag buiten. We waren bijna een gewoon gezin. In de vakanties gingen Benneckenstein en haar zusjes ook op zomerkamp met de Heimattreue Deutsche Jugend (HDJ), waar ze ideologisch werden gedrild. Ze keken naar de nazi- propagandafilm De eeuwige Jood en in het knutseluurtje figuurzaagden ze Duitsland met de grenzen van 1937. De organisatie is sinds 2009 verboden door de binnenlandse veiligheidsdienst. Meisjes en jongens werden in de zomerkampen nogal verschillend behandeld, vertelt Benneckenstein. Wij verzamelden kruiden om thee van te zetten en leerden naaien en breien. De jongens bouwden ondertussen torens of ze hielden bokstoernooien. ... Met vrouwen werd sowieso weinig rekening gehouden, vat Benneckenstein samen. Ook later niet. De kameraadschap tussen mannen onderling was belangrijker. Was het niet ingewikkeld om jullie parallelle wereld geheim te houden voor de buitenwereld? Het was helemaal niet zo geheim, dat vind ik nu achteraf het schokkende. Met dat zomerkamp gingen we naar het openbare zwembad, naar musea. Dan liepen we gewoon door stadjes, in klederdracht, de jongens met strakke scheidingen in hun haar, onze liederen zingend. Maar de politie was nooit in ons genteresseerd. Sterker nog: elk jaar kwamen er wel oude mensen op ons af, ontroerd, tranen in hun ogen. O wat mooi, zeiden ze, net als wij vroeger. Ze denkt dat de laksheid van politie en veiligheidsdiensten in die tijd een van de redenen is dat de extreemrechtse scene in Duitsland nu bloeit. Als ze op televisie beelden van nieuwrechtse clubs ziet, zoals de Identitaire Beweging, ontdekt ze altijd bekende gezichten uit die zomerkampen. In Bijlagenbundel examen godsdienst 5 DECEMBER 2024 - M. Jansen - . De analyse moet geschreven zijn op het niveau van de Middelbare school.

Report answer