Studybot answer

Question asked by: irisnieborg - 1 year ago

Maak een oefenexamen van de volgende tekst: The document discusses Thomas Kuhn's views on the nature of scientific progress, contrasting it with the traditional view of science [1]. Here's a breakdown of his key ideas:

Doel en Visie op Wetenschap: Kuhn daagt het traditionele beeld van wetenschap als een gestage, cumulatieve groei van kennis uit [1]. Hij stelt dat wetenschap niet lineair vooruitgaat, waarbij nieuwe kennis simpelweg aan oude wordt toegevoegd. In plaats daarvan ziet hij wetenschappelijke vooruitgang als een proces van paradigmaverschuivingen [1].
Paradigma: Kuhn introduceert het concept van een paradigma, dat verwijst naar een gedeeld stelsel van overtuigingen, waarden en technieken binnen een wetenschappelijke gemeenschap [1]. Een paradigma biedt een kader voor het begrijpen van de wereld en het uitvoeren van onderzoek. Het is een soort vanzelfsprekend kader, een bril waardoor wetenschappers naar de werkelijkheid kijken [1-3]. Handboeken zijn een indicator van een discipline en haar paradigma [4].
Normale Wetenschap: Meestal houden wetenschappers zich bezig met 'normale wetenschap', waarbij ze binnen een vastgesteld paradigma werken [4, 5]. Dit omvat het oplossen van puzzels, het verfijnen van bestaande theorien en het uitvoeren van metingen. Normale wetenschap is niet gericht op het ontdekken van nieuwe fenomenen of het creren van nieuwe theorien, maar eerder op het 'oppoetsen', het nauwkeuriger maken van metingen en het toepassen van bestaande theorien op nieuwe gebieden [5]. Volgens Kuhn is normale wetenschap een noodzakelijke stap in het wetenschappelijke proces [6].
Anomalien en Crises: Wanneer wetenschappers problemen of puzzels tegenkomen die niet binnen het bestaande paradigma kunnen worden opgelost, worden deze anomalien genoemd [7]. Als er genoeg anomalien ontstaan, komt de wetenschappelijke gemeenschap in een crisis terecht [1, 7]. Normale wetenschappers proberen anomalien vaak te negeren of weg te verklaren [7, 8].
Wetenschappelijke Revoluties: Een crisis kan leiden tot een wetenschappelijke revolutie, wat een verschuiving van het ene paradigma naar een nieuw paradigma inhoudt [1]. Deze verschuiving is geen rationeel of cumulatief proces, maar een 'gestalt switch', een fundamentele verandering in de manier waarop wetenschappers de wereld zien [1]. Het omvat ook een verandering in de problemen die relevant worden geacht om op te lossen [1].
Incommensurabiliteit: Kuhn stelt dat verschillende paradigma's incommensurabel zijn, wat betekent dat ze zo verschillend zijn dat ze niet direct met elkaar kunnen worden vergeleken of tegen elkaar kunnen worden afgewogen [1]. Er is geen hogere standaard om ze te beoordelen, behalve de overeenstemming van de wetenschappelijke gemeenschap die een bepaald paradigma aanhangt. Kennis van een oud paradigma wordt niet overgedragen naar een nieuw paradigma [1].
De Rol van Geschiedenis: Kuhn benadrukt het belang van het bestuderen van de geschiedenis van de wetenschap om te begrijpen hoe wetenschappelijke verandering tot stand komt [1]. Hij gebruikt historische voorbeelden om aan te tonen dat wetenschappelijke vooruitgang niet eenvoudigweg een kwestie is van toevoeging aan het bestaande. Wetenschappelijke verandering wordt beter begrepen als een reeks verschuivingen in perspectief, in plaats van een continu, incrementeel proces [1].
Kuhn versus Popper: De tekst contrasteert Kuhn ook met Karl Popper. Waar Popper het belang van falsificatie als de drijvende kracht achter wetenschappelijke vooruitgang benadrukt, ziet Kuhn de verwerping van theorien slechts als een gevolg van het bestaan van een alternatieve theorie [1, 3]. Kuhn wordt gepresenteerd als verwarrend twee posities in Poppers werk: hij bekritiseert 'naef falsificationisme' maar mist een sterkere rationele benadering. Kuhn ziet wetenschappelijke revoluties niet als rationele vooruitgang, maar eerder als iets dat lijkt op een religieuze bekering [1, 3]. Popper zou normale wetenschap kwalijk vinden [9].
Kritiek op Kuhn: Het document vermeldt enkele kritiekpunten op Kuhns analyse [10]. Er wordt in twijfel getrokken of wetenschappelijke kennis slechts een kwestie is van groepsmening of -geloof. Ook wordt de notie van incommensurabiliteit bekritiseerd, waarbij de vraag wordt gesteld of verschillende visies op de werkelijkheid niet met elkaar kunnen worden vergeleken. Bovendien wordt zijn concept van 'paradigma' bekritiseerd, dat zowel een specifiek voorbeeld als een breder kader kan betekenen [10]. Kuhn wordt verweten dat hij niet voorbij zijn eigen relativistische positie komt [10].
Kuhn en Relativisme: Kuhn beschouwt zichzelf niet als een relativist, maar hij slaagt er ook niet in om voorbij zijn eigen positie te komen [10].
Kortom, Kuhns werk biedt een belangrijke uitdaging voor het traditionele beeld van wetenschappelijke vooruitgang. Hij stelt dat wetenschap een sociale en historische activiteit is die wordt gevormd door paradigma's en dat wetenschappelijke verandering meer een revolutie is dan een continue evolutie.


Okay, here is a summary of the provided text, "The Structure of Scientific Revolutions," by Thomas Kuhn, in Dutch:

De tekst is een voorwoord en uittreksels van Thomas Kuhn's "De structuur van wetenschappelijke revoluties," waarin de aard van wetenschappelijke vooruitgang en de rol van paradigma's wordt besproken. Hier is een samenvatting van de belangrijkste ideen:

Kuhn's Reis naar "De structuur van wetenschappelijke revoluties"

Kuhn's ideen werden aangewakkerd door zijn blootstelling aan de geschiedenis van de wetenschap, wat zijn opvattingen over de aard van wetenschap ondermijnde [1].
Hij werd benvloed door het werk van Ludwik Fleck, die de nadruk legde op de sociologie van de wetenschappelijke gemeenschap [2].
Kuhn's ideen ontwikkelden zich door lezingen en onderwijservaringen, waarbij hij verschillen opmerkte tussen natuur- en sociale wetenschappen, wat hem leidde tot het herkennen van de rol van paradigma's [3].
Zijn doel is om de perceptie en evaluatie van bekende gegevens in de geschiedenis van de wetenschap te veranderen [4].
Hij erkent de invloed van James B. Conant, Leonard K. Nash en Stanley Cavell bij het vormgeven van zijn ideen [1].
Paradigma's en Normale Wetenschap

Paradigma's zijn universeel erkende wetenschappelijke prestaties die modelproblemen en oplossingen bieden voor een gemeenschap van beoefenaars [3]. Ze omvatten de gedeelde overtuigingen, waarden en technieken van een wetenschappelijke gemeenschap [3, 5].
De aanvaarding van een paradigma stelt wetenschappers in staat om zich bezig te houden met normale wetenschap, wat onderzoek is naar het oplossen van puzzels binnen het kader van het paradigma [6].
Normale wetenschap is gericht op het articuleren en specificeren van het paradigma onder nieuwe of strengere voorwaarden [7].
Normale wetenschap is niet gericht op grote nieuwigheden, maar richt zich op het vergroten van de reikwijdte en precisie van de toepassing van het paradigma [6, 8].
Wetenschappers die binnen een paradigma werken, gebruiken het om hun onderzoek te sturen, verschijnselen voor studie te selecteren, experimenten te ontwerpen en resultaten te interpreteren [9].
Normale wetenschap is sterk bepaald maar niet volledig door regels. Paradigma's sturen onderzoek, zelfs bij afwezigheid van expliciete regels [10].
De gedeelde toewijding van wetenschappers aan hun paradigma is een belangrijke bron van de metafoor die normale wetenschap relateert aan het oplossen van puzzels [9, 11].
Normale wetenschap biedt een manier om gegevens te verzamelen en theorien te verfijnen, maar wordt uiteindelijk gedreven door het oplossen van puzzels [7].
Normale wetenschap is afhankelijk van de gedeelde paradigma's binnen een wetenschappelijke gemeenschap, en die paradigma's sturen het onderzoeksproces [12].
De effectiviteit en efficintie van onderzoek neemt toe wanneer een paradigma een groep verenigt [9, 13].
Paradigma-acceptatie stelt wetenschappers in staat om hun vakgebied als vanzelfsprekend te beschouwen en het niet voortdurend vanaf het begin opnieuw op te bouwen [14].
De Rol van Anomalien en Crises

Van een paradigma wordt niet verwacht dat het alle feiten verklaart [9].
Anomalien, of schendingen van verwachtingen, trekken steeds meer aandacht binnen een wetenschappelijke gemeenschap [4, 6].
Herhaalde mislukkingen om een anomalie in overeenstemming te brengen met het paradigma kunnen een crisis veroorzaken [4].
Tijdens een crisis kunnen wetenschappers verwarring en twijfel over hun vakgebied uiten [15].
Crises leiden vaak tot nieuwe ontdekkingen door de aandacht te richten op een beperkt probleemgebied en wetenschappers voor te bereiden op het herkennen van anomalien [16, 17].
Het bewustzijn van een crisis onderscheidt wetenschappelijke revoluties van normale wetenschap [18].
Wetenschappelijke Revoluties en Paradigmaverschuivingen

Een wetenschappelijke revolutie is een paradigmaverschuiving, een reconstructie van een vakgebied vanuit nieuwe fundamenten, die de elementaire theoretische generalisaties, methoden en toepassingen van het vakgebied verandert [19].
Het is geen cumulatief proces; het is eerder een verandering van wereldbeeld [19, 20].
De overgang houdt een verandering in in hoe wetenschappers de wereld waarnemen [20].
Paradigmaverschuivingen worden vaak vergeleken met een visuele gestaltwisseling. Wat eerst als een eend werd gezien, wordt een konijn [19, 20].
Wetenschappers kunnen een "flits" ervaren die een voorheen onduidelijke puzzel overspoelt, waardoor de componenten ervan op een nieuwe manier kunnen worden gezien [17, 21].
De mannen die fundamentele uitvindingen van een nieuw paradigma bereiken, zijn vaak jong of nieuw in het vakgebied [17].
De aanvaarding van een nieuw paradigma betekent dat wetenschappers in een andere wereld werken [22]. Zelfs de gegevens zelf kunnen veranderen [22].
Het nieuwe paradigma verandert de opvatting van de wetenschappelijke gemeenschap over legitieme problemen en normen [23].
Wetenschappelijke revoluties worden niet beoordeeld aan de hand van externe normen, maar vertegenwoordigen een verandering in het aangenomen paradigma [24].
De Aard van Wetenschappelijke Verandering

Wetenschappelijke vooruitgang wordt gekenmerkt door paradigmaverschuivingen [25].
De wetenschappelijke gemeenschap is een zeer efficint instrument om het aantal en de precisie van problemen die door paradigmaverandering worden opgelost, te maximaliseren [26].
Wetenschappelijke gemeenschappen zien paradigmaveranderingen als vooruitgang, en deze perceptie is zelfvervullend [26, 27].
Er zijn verliezen en winsten bij wetenschappelijke revoluties, en wetenschappers zijn vaak blind voor de verliezen [27].
Incommensurabiliteit en de Oplossing van Revoluties

Nieuwe paradigma's bevatten een deel van de woordenschat en apparatuur van het oude, maar zelden op de traditionele manier [28].
Dit leidt tot misverstanden tussen concurrerende scholen. Communicatie over revolutionaire scheidslijnen is gedeeltelijk [28].
Incommensurabiliteit tussen oude en nieuwe paradigma's betekent dat de superioriteit van de ene over de andere niet kan worden bewezen [28].
Wetenschappers omarmen nieuwe paradigma's om verschillende redenen, vaak gebaseerd op geloof of esthetische overwegingen, niet alleen op bewijs [29].
Overtuiging speelt een sleutelrol bij het oplossen van paradigmastrijd [29].
Nieuwe paradigma's winnen geleidelijk aan steun, naarmate bewijs en argumenten in hun voordeel zich opstapelen [30].
De wetenschappelijke gemeenschap is de arbiter van paradigmastrijd [29].
Wetenschappers moeten mogelijk een bekering ondergaan om een nieuw paradigma volledig te aanvaarden [31]. Die bekering is geen keuze, maar een proces [31].
De ervaring van een communicatieprobleem vereist dat de deelnemers elkaar erkennen als leden van verschillende taalgemeenschappen en vertalers worden [32].
Postscript (1969)

Kuhn verduidelijkt het concept van een paradigma door het te scheiden van het begrip van een wetenschappelijke gemeenschap [33, 34].
Hij suggereert dat wetenschappelijke gemeenschappen moeten worden gesoleerd zonder voorafgaand beroep op paradigma's en dat paradigma's kunnen worden ontdekt door het gedrag van de gemeenschap te bestuderen [34].
De term "paradigma" wordt in twee betekenissen gebruikt: een sociologische (de hele constellatie van groepsverplichtingen) en een exemplarische (concrete puzzeloplossingen die als modellen worden gebruikt) [5]. De term disciplinaire matrix wordt voorgesteld voor de sociologische betekenis [35].
Een disciplinaire matrix omvat symbolische generalisaties, gedeelde overtuigingen, waarden en exemplaren [35-39].
Exemplaren zijn concrete probleemoplossingen die studenten tegenkomen tijdens hun opleiding en hen helpen het vermogen te ontwikkelen om situaties als gelijksoortig te zien [39, 40].
Kuhn benadrukt dat de kennis die is ingebed in gedeelde exemplaren, stilzwijgende kennis is die wordt geleerd door te doen, niet door regels te verwerven [41, 42].
Het vermogen om situaties als gelijk of verschillend te herkennen, is het resultaat van neurale verwerking [43, 44].
Hij beschrijft hoe wetenschappers leren theoretische entiteiten, zoals elektronen, te "zien" door hun ervaring met instrumenten [45, 46].
Hij behandelt zorgen over relativisme en stelt dat, hoewel verschillende taalgemeenschappen hun eigen geldige perspectieven kunnen hebben, vertaling hen in staat kan stellen elkaar te begrijpen [32, 47, 48].
Kortom, Kuhn betoogt dat de wetenschap niet vooruitgang boekt door een gestage accumulatie van kennis, maar door revolutionaire verschuivingen in paradigma's die de manier waarop wetenschappers de wereld zien en begrijpen, fundamenteel veranderen [19, 26].


Hoorcollege 4
Doen wetenschappers wat Popper vraagt?
Lees: Th. Kuhn. Structure of Scientific Revolutions p 1-110
Beantwoord ter voorbereiding de volgende vragen:
- Wat wil Kuhn in dit boek beargumenteren, wat is zijn boodschap kort samengevat?
Tot slot stelt Kuhn dat wetenschap, omdat ze circulair en subjectief is en gebaseerd op perceptie, nooit n objectieve waarheid zal bereiken. Kuhn suggereert zelfs dat er geen objectieve waarheid bestaat.
- Maak een lijstje met begrippen die Kuhn gebruikt die je in het college graag uitgelegd wil hebben.
Incommensurable
Anomaly

Verschillen/overeenkomst Popper-Plato bijvoorbeeld nagaan. En wat vind jij van de argumenten? Je gaat dan zien wat sterk en zwak is bij de filosofen.

Recapitulatie:
Plato drie antwoorden op drie vragen.
- Grond kennis: rationalisme
- Soort kennis: abstracte kennis, met verstand achterhalen
- Grond om iets te zeggen honingfilosoof

Poppers antwoord (kritisch rationalisme) op de eerste twee vragen
Soort kennis: oorzaak-gevolg
Grondslag kennis: falsificatie, toetsbaarheid

Bestuurskunde voor de Islamitische Staat?
Allerlei dingen weten om staat te stichten/te besturen
- Oorzaak-gevolg kennis
- Is dit bestuurskunde? Nee,
Kennis voor beter bestuur: wat is beter, ligt eraan hoe je dat inkadert.

Twee vragen, maar er moet nog iets bij. Later college op terug.
Thomas Kuhn
Kuhn kijkt naar wat niet helemaal lekker is bij Popper.
1. Kuhn: persoon en werk
1922-1996 geboren/gestorven
Boek 1962: the structure of scientific revolutions
Boek was meteen een bom, schokte iedereen. Er moest iets mee gedaan worden.
2. Kuhns bedoeling
Het punt wat hij wilt maken = er is geen wetenschappelijke vooruitgang. We blijven altijd even dom.
Er wordt stapsgewijs in het boek uitgelegd. Makkelijk begrijpbaar boek.

3. Kuhns argumentatie
- Achterhalen structuur van argumentatie
- Greep krijgen op centrale begrippen
Paradigma

H.1 Introductie: Een rol voor geschied-wetenschap
Ambitie = uitleggen dat wetenschap anders is dan het gebruikelijke beeld ervan (dat alles goed gaat in de wetenschap, vooruitgangen etc.)
Kuhn is wetenschapshistoricus. Beschrijft geschiedenis. Terwijl we hadden over twee manieren van kijken in eerste college: . (hoe het is, verklaren) en filosoof (hoe wetenschap behoort te zijn).
En nu iemand die iets zegt dat voor filosofen van belang is.
Kuhns analyse conclusies hebben die behoren tot epistemologie.
Meta-analyse van wetenschap-historisch met pretentie dat het filosofische consequenties heeft. Van hoe iets is afleiden hoe iets moet.
Descriptie // epistemologie
- Kuhns betoog en Popper: zelf de link leggen ook al staat het niet in het boek
Kuhn: ben geen filosoof maar ga wel iets filosofisch zeggen.



H.2 De weg naar normale wetenschap
- Normale wetenschap
- Pre-paradigmatische fase
Wetenschap bevindt zich in normale fase, maar daar voorafgaand de pre-paradigmatische fase is er nog niet wetenschap zoals we dat kennen, mensen hebben wel ideen maar is volslagen willekeurig.
VB: museum waar random dingen liggen waar mensen uit hogere standen allerlei dingen ontdekt hebben, maar er zit geen lijn in of onderzoeksmodel, soort hobby leuke dingen verzamelen die in dat museum liggen. Dat is dus pre-paradigmatische fase.
Normaal wetenschap = er is wel een model of idee, van hoe het hoort of hoe iets moet.
Normaal wetenschap = groep wetenschappers die duidelijk idee hebben (voorbeelden geven) over wat typische begrippen, theorien, mensen, onderzoeksobjecten, vragen die we onszelf stellen zijn. Dit is er dus nog niet in pre-paradigmatische fase.
Normaal wetenschap = er zijn handboeken, zoals inleiding in de psychologie.

Kuhn en Popper verschil
Popper vraagt zich af wat wetenschap is (in vergelijking tot pseuo-wetenschap).
Kuhn opzoek naar onderscheiden normale wetenschap van pre-paradigmatische fase.
Bij Kuhn gaat het erom wat een groep mensen samendoet, die samen opvattingen deelt. Bij Popper alleen gericht op individuele mensen die strikte richtlijnen moeten volgen en niet wat men vindt.

H.3 De aard van normale wetenschap
Wat is een paradigma?
Paradigma voorbeeldig geval, wanneer je dat kent, dan weet je dat dat een voorbeeld is voor alle andere dingen (mannelijk zelfstandig naamwoord toepassing op andere mannelijke zelfstandige naamwoorden). Je past dus het voorbeeld toe wat je kent.
Waar houdt normale wetenschap zich mee bezig?
Wat doen mensen binnen paradigma: mopping-up (p.24), oppoetsen; niks nieuws komt, maar meer dingen van hetzelfde. dus: meetinstrumenten, meten, bepalen van feiten. Verbeteren verificatiemomenten, toepassingsmogelijkheden (nieuwe domeinen vinden waar institutionele theorien ook kunt toepassen. Nieuwe toepassingsgebied), perfectioneren theorie (constante vaststellen bijv. natuurkundige dingen).
Wat doen mensen niet binnen paradigma: ontdekken nieuwe verschijnselen, bedenken nieuwe theorien, theorien toetsen.

Wat zou Popper van normale wetenschap vinden?
Is normale wetenschap bij Kuhn iets kwalijks?

H.4 Normale wetenschap als puzzel-oplossen
Puzzelen Je snapt het en je weet de oplossing. Je weet wat de opdracht is. Je weet dat als je je best doet je die puzzel kan oplossen.
De fout wordt bij jou gelegd als je denkt dat ze puzzel niet klopt.
Wetenschapskist met beproefde gereedschappen. Met wat je allemaal geleerd hebt binnen je paradigma de puzzel oplossen.
In welke zin is normale wetenschap puzzels oplossen?
Waarom houden normaal-wetenschappers zich zo fanatiek bezig met puzzels oplossen?

H.5 De prioriteit van paradigmas
Wat bedoelt Kuhn met de prioriteit van paradigmas?
Je kijkt vanuit een verwachting. Er gaat iets vooraf van wat je doet. Kader in je hoofd die vanzelfsprekend is, kader is bril geworden van hoe je naar de werkelijkheid kijkt. Paradigma is dus prioriteit. Dus helemaal gekneed/gestructureerd door bepaalde denkmanier en met die bril ben je gaan kijken.
Tacit knowledge, onbewust
Het denkkader van elk handelen
Popper: je hebt wel dingen in je hoofd, maar wat je van tevoren meebrengt moet je toetsen. Kuhn zegt juist wat je van tevoren meebrengt is je bagage en daarmee doe je het.

H.6 Anomalien en wetenschappelijke ontdekkingen
Anomalien = iets wat niet binnen de orde/theorie past.
Niet gezien, genegeerd, wegverklaard.
TK steeds scherper maken anomalien komen dat tot uiting.
NB. Een paradigma is te waardevol om zo maar op te geven (77)
Het heeft functies, voordelen. Als je dat moet weggooien op het moment dat je falsificatie hebt, sta je gelijk met legen handen.
NB. Als je elke anomalie serieus neemt kom je nergens (82)

Hoe komen dan toch wetenschappelijke ontdekkingen tot stand?
Er kan wel omslag komen! Crisis

H.7 Crisis en het ontstaan van wetenschappelijke theorien
Groeiend onbehangen onder wetenschappers; overdaad aan anomalien wordt zo groot dat er niet veel goeds overblijft
Altijd ook vergezochte alternatieve theorien in omloop. Vergezocht vanuit bestaande paradigma.
Van duidelijke contra-indicatie pas sprake vanuit andere theorie/paradigma.
Alternatieve theorie ook haar problemen met observaties. Het kan niet dat ineens alles wel opgelost kan worden.
VB: geocentrisch versus heliocentrisch. Kosmologische theorie van Aristoteles; aarde is rond, maar is ook het centrum van de sterren en planeten eromheen. En ook dat alles op zijn plek staat waar het hoort. Droge/harde materialen beneden (aarde), warme gas dingen boven (sterren). Dingen die materiaal zijn vallen naar beneden en gassen stijgen op. Theorie was vroeger dominant. Een Griek bouwde het verder uit; planeten draaien in cirkels om de aarde. Werd steeds moeilijker observaties te plaatsen met de opkomst van telescopen. Steeds meer anomalien tevoorschijn. Aarde staat niet centraal, maar de zon. Newton: niet alleen de aarde die koude/harde massa is en de rest warm, maar alles is materie en houdt elkaar in banen. Overgang van geocentrisch naar heliocentrisch ongemak door anomalien, overstap, maar andere anomalien doken op. Dus alternatieve theorie ook haar problemen!

H.8 De reactie op crisis
Mogelijke oplossingen van een crisis (voor de vele problemen):
- Oplossing binnen paradigma
- IJskast: binnen paradigma nog geen oplossing, oplossing komt later
- Nieuw paradigma: overstappen naar andere paradigma

een theorie wordt nooit verworpen door vergelijking van de theorie met de wereld alleen (p. 77)
Als je een theorie verwerpt, doe je alleen als je andere theorie al hebt. Verschil met Popper.

De reactie op crisis
Overgang naar een nieuw paradigma is geen cumulatief proces.
Gestalt Switch: zelfde observaties, plakken op twee verschillende theorien en het ene beeld is niet beter dan de ander.
Je kan niet zeggen dat een paradigma beter is dan de ander, want het is manier naar de wereld kijken. Je kan op verschillende manieren naar de wereld kijken en de een is niet beter dan de ander. Er is geen externe maatstaf voor. En dat is incommensurabiliteit.
more than one theoretical construction can always be placed upon a given collection of data(76)
what were ducks in the scientists world before the revolution are rabbits afterwards(111)

H.9 De aard en de noodzakelijkheid van wetenschappelijke revoluties
Richtingenstrijd tussen twee paradigmas kan niet door experiment of rationeel debat opgelost worden.
Het is meer een bekering, die overstap.
- Revolutionaire karakter van paradigma wijziging.
- Verdedigingen circulair (94) (vanuit je eigen paradigma klopt het)
- Er is geen hogere standaard dan de instemming van de eigen gemeenschap (94)
- Incommensurabiliteit (103)

4. Waar staan we nu?
Commentaar op Popper vanuit Kuhns analyse:
- Wetenschappers verwerpen theorien niet zomaar bij anomalien/falsificaties.
Popper: wetenschappers moeten falsificeren
- Wetenschappers verwerpen theorie alleen als er alternatief is
Popper wilde gelijk iets verwerpen.
- Achter je laten van een theorie/paradigma gebeurt niet op rationele gronden, maar is als een bekering.

Conclusie nu mogelijk:
De waarheid van wetenschappers is dus niet meer dan wat de gemeenschap van wetenschappers nu gelooft. Dit is de bom die Kuhn heeft gelegd toentertijd.
In die lijn:
- Anything goes (Feierabend student Kuhn)
- Er is geen waarheid/niet een waarheid, alles is relatief (postmodernisme)
- Wetenschappelijke kennis is een groepsmening, een groepsopvatting die in een bepaalde setting tot stand is gekomen (Bruno Latour)
. De oefenexamen moet geschreven zijn in de Nederlandse taal. Onderin staan de antwoorden. Het aantal vragen dat het oefenexamen moet bevatten is 15.

Report answer