Doe een uitgebreid onderzoek naar Geen muzikaal meesterwerk
Haar lied is muzikaal geen meesterwerk, maar inhoudelijk des te rijker. Het grijpt hoorbaar terug op Jacques Brels Ne me quitte pas, zonder ooit in plagiaat te vervallen. Het citeert Queens Love of my life, verwijst naar Nina Simones Feeling Good en gebruikt potische zinnen uit het Hooglied: Vele wateren kunnen de liefde niet blussen. In het Frans, het Engels en in het Hebreeuws. Maar geen moment zegt ze waar het cht over gaat. Dat voel je pas in het refrein, of beter gezegd: in de uitbarsting die het refrein wordt. Daar, in wat een recensie in Haaretz de hurricane scream noemde, verliest ze alle terughoudendheid. Ze brult, krast, valt letterlijk uit de toon. En dat is precies wat het nodig heeft. Eurovisie is de laatste plek waar je je moet houden aan de regels van goede smaak, schreef de recensent. En terecht. Want wie persoonlijke rouw in muziek omzet, mt grenzen overtreden en bij voorkeur voor publiek breken.
Morele helderheid
Toch is het de vraag of het Europese publiek dt zal horen. Want het lijkt erop dat ze vooral horen waar het vandaan komt en niet wat het betekent. Yuval Raphael zingt als een mens, maar wordt ontvangen als een staat. Haar emoties worden gelezen als pr. Haar rouw als beleid. En dat is niet alleen onterecht, maar ook gevaarlijk. Want het maakt mensen tot symbolen, slachtoffers tot daders, kunst tot geopolitiek. Morele helderheid vereist onderscheid: tussen de regering van een land en de burgers die haar bekritiseren. Tussen wie bombardementen aanstuurt en wie erdoor getekend is. Wie dat onderscheid weigert te maken, sluit niet Isral uit, maar neemt de weg van intellectuele luiheid. Sinds oktober 2023 is Isral in opstand - van binnenuit. Universiteiten legden het werk neer. CEOs riepen op tot vervroegde verkiezingen. Meer dan 70 procent van de bevolking vindt dat Netanyahu moet aftreden. Tienduizenden Isralis demonstreren elke week tegen het beleid. En zij worden niet gehoord in het internationale debat. Sterker nog: zij worden mgeboycot. Want Netanyahu en de zijnen, staat in de simplistische manier van denken en kijken gelijk aan Isral en Joden waar dan ook. Yuval Raphael staat op dat podium namens niemand. Ze draagt geen beleid uit. Ze draagt verdriet. En wie haar uitfluit, fluit ook dat verdriet weg.
Puur lied
New Day Will Rise is geen politiek statement. Het is misschien geen bijzonder of mooi lied, maar wel een puur lied. En precies daarom is het belangrijk. Want het toont wat achter politiek ligt: verlies, rouw, trauma. Van iemand die de dood recht in de ogen heeft gekeken en nu daarover zingt. Misschien is het niet genoeg voor een finaleplek. Misschien wordt het weggehoond. Maar de vraag is niet of wij haar goed genoeg vinden. De vraag is of wij bereid zijn haar als mens te zien.. Het onderzoek moet geschreven zijn op het niveau van de Middelbare school.
Ask a study question and we will try to answer it as best we can.
Ask a questionAsk a study question and we will try to answer it as best we can.
Ask a question