Juris prud entie

Sale and lease back-overeenkomst m.b.t. drukpersen. Geen eigendomsoverdracht tot zekerheid in de zin van art. 3:84 lid 3 BW. Art. 86 lid 1 Overgangswet NBW (omzetting in stil pandrecht) mist toepassing. Evenmin ongeldig indien getoetst aan maatstaf rechtshandeling die de strekking mist een goed na overdracht in het vermogen van de verkrijger te doen vallen in de zin van art. 3:84 lid 3 BW. Art 3:84 lid 3 staat niet in de weg om een goed over te dragen en dan nog persoonlijke verplichtingen te hebben tegenover degene waar je het aan overdraagt. Als er sprake is van werkelijke eigendomsoverdracht dan staat het fiduciaverbod dit niet in de weg.

Koper verwerft bij eigendomsvoorbehoud een eigendomsrecht onder opschortende voorwaarde (en daarmee vervreemder onder ontbindende voorwaarde). Deze mag hij dus ook verpanden. De pandhouder kan daarna alsnog het bedrag betalen om zo volledig eigenaar te worden bij faillissement.

Als de fiscus op overige goederen zijn vordering volledig kan uitwinnen, mag hij zijn bodemvoorrecht niet uitoefenen

Er moet sprake zijn van samenspanning om de 2e mogelijkheid van vernietiging in te roepen die volgt uit art. 47 FW. Dus ook de schuldenaar moet oogmerk hebben gehad om schuldeisers te benadelen

Toekomstige failliet behoort te weten dat rechtshandeling voor benadeling zou zorgen als faillissement met redelijke mate van waarschijnlijkheid is te voorzien

Wetenschap dat faillissement spoedig zou komen is onvoldoende om een opeisbare vordering te vernietigen op grond van art. 47 FW.

Ook sprake van benadeling als vermogen niet naar beneden gaat, maar de failliet bijvoorbeeld een auto verkocht en gelijk verrekend met één schuldeiser.

Verpanding als gevolg van een in een stampandakte neergelegde verplichting tot verpanding is geen onverplichte rechtshandeling.

Opeisbare vordering is alleen verplicht als er ook betaald wordt met geld. Levering van bijvoorbeeld een kostbare auto is onverplicht.

Als er beslag wordt gelegd voordat er een hypotheek wordt gevestigd en er volgt faillissement. Dan vervalt het beslag op grond van art. 33 FW, maar niet de rechtsgevolgen daarvan. Op grond van art. 505 lid 2 Rv. kan hypotheek niet aan beslaglegger worden tegengeworpen. Hypotheekhouder wordt achtergesteld als het gaat om het bedrag waarop beslag wordt gelegd in de boedel. Beslaglegger is gelijk aan concurrente schuldeisers. Op het executieoverschot is de Hypotheekhouder dan weer wel preferent schuldeiser.

Retentierecht is slechts in te roepen tegen derde als vordering betrekking heeft op de zaak van de derde

Retentierecht kan tegen worden geworpen aan een jonger hypotheekrecht als er is voldaan aan het kenbaarheidsvereiste. Dit kan de retentor bewerkstelligen door de feitelijke macht uit te oefenen. Door bijvoorbeeld hekken te plaatsen of bordjes. Bij een ouder hypotheekrecht geldt het kenbaarheidsvereiste niet, maar wel de eisen die voortvloeien uit art. 3:291 lid 2 BW.

Om te bepalen of er sprake is van een afwijkende wijze van verkoop (art. 3:251 lid 2 BW) is een kwestie van uitleg dat door middel van Haviltex uitgelegd moet worden. Het is duidelijk dat de gemaakte afspraak tussen de pandhouder en pandgever bedoeld was als een executieverkoop. Ook wanneer de pandgever onderhands verkoopt, kan de pandhouder zich als separatist verhalen op de opbrengst. Het aftrekken van de schuld van de opbrengst door verrekening maakt nog onderdeel uit van de executie. Het is immers een opbrengst waaruit de pandhouder zich voldoet. Niet in strijd met art. 54 FW, want bank had door pand al bevoorrechte positie.

Wanneer betaald wordt aan de inningsbevoegde gaat het stille pandrecht teniet en maakt de voormalig pandhouder aanspraak op geïnde.

Als de curator de vordering int en daardoor de vordering en het pandrecht tenietgaat. Houdt de voormalig pandhouder wel voorrang op het geïnde.

De Bank mag wel verrekenen als zijn wist dat het faillissement eraan zat te komen en/of de betaling na het faillissement is gedaan als de betaling is gedaan ter voldoening van aan haar verpande vorderingen.

Als bedrag dat bank zou willen verreken voor vlak het faillissement is gestort. Moet dit worden getoetst aan het criterium van 54 lid 1 FW.

Na faillissement gestorte bedragen mogen niet worden verrekend met negatief saldo

Als beslaglegger int terwijl deze bevoegdheid eigenlijk bij de pandhouder ligt. Houdt de pandhouder voorrang op het geïnde.

Na mededeling gaan niet alle schuldeisersbevoegdheden over op pandhouder.

Bepaaldheidsvereiste moet objectief worden uitgelegd, de rest van de pandakte subjectief volgens Haviltex

De overdraagbaarheid van vorderingsrechten kan door een beding tussen schuldeiser en schuldenaar worden uitgesloten (art. 3:83 lid 2 BW). Om te beoordelen of een beding dat de overdracht van een vorderingsrecht verbiedt goederenrechtelijke werking heeft, dient het te worden uitgelegd naar objectieve maatstaven, met inachtneming van de Haviltexmaatstaf. Daarbij moet tot uitgangspunt worden genomen dat het uitsluitend verbintenisrechtelijke werking heeft, tenzij uit de — naar objectieve maatstaven uit te leggen — formulering ervan blijkt dat daarmee goederenrechtelijke werking als bedoeld in art. 3:83 lid 2 BW is beoogd
Is dit zo dan is het onverpandbaar.

Rangwissel kan ook bij pandrecht gewoon worden toegepast, hier wordt dan analoog art. 3:262 voor gebruikt. Dit kan echter niet ten nadele gaan van bijvoorbeeld een beslaglegger. Doordat bijvoorbeeld en pandhouder met een hogere vordering ruilt met iemand met lagere pand.

Door de werking van art. 3:86 lid 2, wordt het vervallen pandrecht aangemerkt als een door 480 Rv. Bedoelde vervallen recht en houdt het voorrang overeenkomstig haar rang op de executie opbrengst.